روزی ما دوباره کبوتر هایمان را پیدا خواهیم کرد

 

   و مهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت

 

  روزی که کمترین سرود بوسه است

 

   و هر انسانی، برای هر انسانی ، برادری است

 

  روزی که دیگر درهای خانه شان را نمی بندند

 

  قفل، افسانه ایست

 

  و قلب، برای زندگی بس است

 

   روزی که معنای هر سخن دوست داشتن است

 

  تا تو به خاطر آخرین حرف، دنبال سخن نگردی

 

  روزی که آهنگ هر حرف، زندگی است ........

 

  تا من به خاطر آخرین شعر، رنج جست و جوی قافیه نبرم

 

  روزی که هر لب ترانه ایست

 

  تا کمترین سرود بوسه باشد

 

  روزی که تو بیایی

 

   تا برای همیشه بیایی

 

  و مهربانی با زیبایی بیاید .............

 

  روزی که ما دوباره

 

    برای کبوترهایمان دانه بریزیم

 

 و من آن روز را انتظار می کشم

 

حتی روزی که دیگر نباشیم

 

 حتی روزی که دیگر ......................